Om Sriram
Jaya Hanuman

Parashara is a Rigvedic Maharishi and author of many ancient Indian texts such as Parashara Smriti and Parashara Samhita. Parashara was the grandson of Vasishtha, the son of Shakti-muni, and the father of Vyasa.
శ్రీరామ
జయ హనుమాన్
జగద్గురు శ్రీ ఆదిశంకరకృత హనుమత్ స్తోత్రం
[ఈ శంకరాచార్య కృతమగు స్తోత్రము నిత్యము పఠించిన చిరకాలము ఐహిక సుఖములనుభవించి పరమున ముక్తినందగలరు.]

శ్రీరామ
జయ హనుమాన్
శ్రీ హనుమంతుని అనుగ్రహం సంపాదించుకొని ఇహపరములను సాధింపవలెననునదే భక్తులగువారి ఆకాంక్ష. అట్టి అనుగ్రహ సంపాదనలో మార్గాలనేకాలు ఉన్నాయి. శ్రీ హనుమంతుడు కల్పవృక్షము, కామధేనువు, చింతామణి వంటివాడు.
సర్వరక్షక ఆంజనేయ స్తోత్రం
[దీనిని నిత్యము పఠించిన వారిని హనుమంతుడన్ని విధముల రక్షించును]

శ్రీరామ
జయ హనుమాన్

శ్రీ హనుమత్ త్రికాలధ్యానం
[ ఉదయ, మధ్యాహ్న, సాయంసమయములందు హనుమద్భక్తులు క్రమముగా పఠింపవలెను.]
ప్రాతః స్మరామి హనుమంత మనంత వీర్యం
శ్రీరామచంద్ర చరణాంబుజ చంచరీకం
లంకాపురీ దహన నందిత దేవబృందం
సర్వార్థసిధ్ది సదనం ప్రధిత ప్రభావమ్||
శ్రీరామ
జయ హనుమాన్
శ్రీ హనుమంతుని అనుగ్రహం సంపాదించుకొని ఇహపరములను సాధింపవలెననునదే భక్తులగువారి ఆకాంక్ష. అట్టి అనుగ్రహ సంపాదనలో మార్గాలనేకాలు ఉన్నాయి. ఎక్కువ నియామములు కల్గిన తపస్సు లేక మంత్రానుష్టానము సాధారణ భక్తులకు సాధ్యమైనది కాదు. సద్గురు ననుగ్రహం లభించి మంచి సమయంలో తద్గురూపదేశమంది ఏకాగ్రతతో సాధన చేయాలి. అందు జరిగే లోపాల వలన సాధకులకేగాక గురునకు కూడా సమస్యలు ఏర్పడుచుంటాయి. అంతటి ప్రయాసలు లేక ఎల్లరకు సులభసాధ్యమైన మార్గం స్తోత్ర పఠనం.

శ్రీ రామ
జయ హనుమాన్
శ్లో|| హనుమాన్ కల్పవృక్షో మే – హనుమాన్ మమ కామధుక్
చింతామణి స్తు హనుమాన్ – కో విచారః? కుతో భయమ్?
శ్రీ హనుమంతుడు కల్పవృక్షము, కామధేనువు, చింతామణి వంటివాడు. ఆయనను ఆశ్రయించిన వారికి ఎట్టి విచారము, భయము ఉండదు. “దేవో భూత్వా దేవం యజేత” అన్నారు. ఏ దేవుని అనుష్టింపదలచినవారు ఆ దేవతతో తాదాత్మ్యం పొందాలి. అప్పుడే ఆ దేవుని పరిపూర్ణానుగ్రహం పొందగల్గుతారు. అందుకు అనువైన మార్గం దీక్ష. “సర్వం హనుమన్మయం జగత్” జగమంతా జీవనమంతా హనుమన్మయంగా దీక్షాకాలంలో ఉండి హనుమంతునితో మనం తాదాత్మ్యం పొంద గల్గుతాము. అట్టి తాదాత్మ్యత దీక్షానంతర కాలమందు కూడ
Infact, we cannot recognize the dangers happening to our dharma. Then how can we take precautions? Let us review today’s situation. Once I was traveling in a bus. Behind me five people were seated on a long seat. In the middle of them one christian made room for himself and sat there. Slowly he started the conversation. “What a pity?